RSS NEWS

  • GHMC ఎన్నికలు: బ్యాలెట్ పేపర్ ద్వారా ఓటు వేసేటప్పుడు ఇవి పాటించండి 
    గ్రేటర్  హైదరాబాద్ మునిసిపల్ కార్పొరేషన్ ఎన్నికలు ఈవీఎంల ద్వారా కాకుండా బ్యాలెట్ పేపర్ ద్వారా జరుగుతున్న నేపథ్యంలో.. మొదటి సారి బ్యాలెట్ పేపర్ ద్వారా ఓటు వేసేటప్పుడు ఈ జాగ్రత్తలు పాటించండి     The post GHMC ఎన్నికలు: బ్యాలెట్ పేపర్ ద్వారా ఓటు వేసేటప్పుడు ఇవి పాటించండి  appeared first on VSK Telangana.
  • వ్య‌వ‌సాయ చ‌ట్టాల‌తో ఎంతో మేలు : రైతు హ‌ర్షం 
       కేంద్ర ప్ర‌భుత్వం ఇటీవ‌ల తీసుకువ‌చ్చిన నూత‌న వ్య‌వ‌సాయం  చ‌ట్టాల‌ను ఉపసంహరించుకోవాలని డిమాండ్ చేస్తూ పంజాబ్ రైతులు ఆందోళన ప్రారంభించినప్పటికీ, ఈ చట్టాలు తమకు ఎలా ప్రయోజనం చేకూర్చాయో వివరించడానికి అనేక మంది రైతులు ముందుకు వ‌స్తున్నారు. త‌మ‌కు ఎంతో మేలు చేస్తోంద‌ని రైతులు త‌మ హ‌ర్షాన్ని వ్య‌క్తం చేస్తున్నారు. “మహారాష్ట్రలోని ధూలేలోని జితేంద్ర భోజీ అనే రైతు కేంద్ర ప్ర‌భుత్వం ప్ర‌వేశ పెట్టిన నూత‌న వ్య‌వ‌సాయ చ‌ట్టం వ‌ల్ల తాను పొందిన లాభాన్ని గురించి ఒక మీడియా […]
  • ఆంధ్రప్ర‌దేశ్ : నివ‌ర్ బాధితుల‌కు సేవా భార‌తి ‌స‌హాయ‌క చ‌ర్య‌లు
    నివర్ తుఫాను కారణంగా నెల్లూరు గూడూరు మధ్య హైవేలో రోడ్డు దెబ్బతినడంతో రాక‌పోక‌లు నిలిచిపోయాయి. వరదలలో చిక్కుకుపోయిన ప్రయాణికులకు ఆర్.ఎస్.ఎస్ కార్యకర్తలు అండగా నిలిచారు. వారికి అల్పాహారం, బన్ను, బిస్కెట్ ప్యాకెట్ లు, పాలు, టీ ఏర్పాటు చేశారు. నివర్ తుఫాన్ కారణంగా నెల్లూరు, గూడూరు మధ్యలో గూడూరుకు సమీపంగా గల ఆదిశంకర ఇంజనీరింగ్ కాలేజీ వద్ద రహదారి దెబ్బతినడంతో అటు ఇటు వాహనాలు పెద్ద సంఖ్యలో నిలిచిపోయాయి. ఆ వాహనాలలో ఉన్న వృద్ధులు, మహిళలు, చిన్నారులు […]
  • నివ‌ర్ బాధితుల‌కు సేవాభార‌తి ఆధ్వ‌ర్యంలో సేవా కార్యక్ర‌మాలు
    నివ‌ర్ తుఫాను కారణంగా భారీ వర్షాల‌కు త‌మిళ‌నాడులోని చెన్నై, కాంచీపురం, చెంగ్లెపుట్, కడలూరు, పన్రుట్టి, పజవెర్కాడు, పెరంబర్, మదురంతకం, అరకోన్నం, పుదుచ్చేరి ప్రాంతాల్లో వరదలు సంభవించాయి. లోత‌ట్టు ప్రాంతాలు నీట మునిగి అక్క‌డి ప్రజలు అనేక ఇబ్బందులు ఎదుర్కొన్నారు. ఈ నేప‌థ్యంలో త‌‌మిళ‌నాడు సేవాభారతి రాష్ట్ర ప్ర‌భుత్వ‌ సమన్వయంతో సేవా కార్యకలాపాల్లో పాల్గొనాలని నిర్ణయించుకుంది. సేవా భార‌తి కార్య‌క‌ర్త‌లు తుఫాన్ బాధితుల‌కు ఆహారం, నీళ్లు, వైద్య సామాగ్రిని, ఇత‌ర వ‌స్తువుల‌ను పంపిణీ చేశారు. వర్షాల వ‌ల్ల  రోడ్ల‌పై […]
  • ఉత్తర్ ప్రదేశ్ చట్టంలో ఏముంది?
    – కె. సహదేవ్ బలవంతపు మతమార్పిడులను, ముఖ్యంగా వివాహం చేసుకునేందుకు, పాల్పడటాన్ని నిషేధిస్తూ ఉత్తర ప్రదేశ్ ఒక చట్టాన్ని ఆమోదించింది. అయితే ఈ చట్టం పూర్తిగా `లవ్ జిహాద్’ ను దృష్టిలో పెట్టుకుని చేశారని, అసలు లవ్ జిహాద్ కేసులనేవే లేవని కొందరు విమర్శలు మొదలుపెట్టారు. విచిత్రంగా మొత్తం చట్టంలో ఎక్కడా లవ్ జిహాద్ ప్రస్తావనే లేదు. అయినా సామాజిక మాధ్యమాల్లో ఈ విషయమై విపరీతమైన ప్రచారం సాగుతోంది. `భారత్ లో అత్యధిక జనాభా కలిగిన రాష్ట్రంలో […]
  • Everyone has responsibility to make dreams of Dr.B.R Ambedkar come true – Sri Appala Prasad
    Appala Prasad, state convenor of the Samajika Samarasata Vedika, called for the conservation of Our Constitution, which prophesied national unity, national integrity as well as freedom, equality and fraternity. Appala Prasad who was the chief guest at the book launch of ‘Manamu Mana Rajyangamu’ said that all castes should live with Harmony and  everyone has […]
  • “Stop issuing OBC Caste Certificates to Christian Converts”, demands Agnikula Kshatriya Community
    Members of Agnikula Kshatriya community, which is categorised as OBC community in Andhra Pradesh have given a representation to Ms M Sujatha, Tahsildar of Mamidikuduru Mandal, and East Godavari district. In the representation, the community members requested the officials to stop issuing Hindu OBC community certificates to those members of their community who have converted […]
  • భారత రాజ్యాంగ పరిరక్షణకు నడుంకట్టాలి
    జాతీయ సమైక్యత, దేశ అఖండతతో పాటు స్వేచ్ఛ, సమానత్వం, సోదర భావాలను ప్రవచించిన భారత రాజ్యాంగ పరిరక్షణకు నడుంకట్టాలని సామాజిక సమరసతా వేదిక రాష్ట్ర కన్వీనర్ అప్పాల ప్రసాద్ పిలుపునిచ్చారు. ‘మనమూ, మన భారత రాజ్యాంగం’ అను పుస్తక ఆవిష్కరణ సభలో ముఖ్య అతిథిగా విచ్చేసిన అప్పాల ప్రసాద్ జి మాట్లాడుతూ కులాలు ఎన్నున్నా సమైక్యతతో జీవించాలని, డా బి ఆర్ అంబేద్కర్ ఆశించిన కలలు సార్థకం చేయాల్సిన బాధ్యత అందరిపై ఉందని అన్నారు. 200 గ్రామాల్లో […]
  • భారత రాజ్యాంగం హిందూ హృదయం
    వ్యక్తులు, వర్గాల స్వేచ్ఛాయుతమైన సమ్మతిపై ఆధారపడిన ఏ ప్రజాస్వామిక వ్యవస్థ అయినా స్వీయ నాగరకతా విలువలను ప్రతిబింబించాలి. శతాబ్దాలుగా భారత్‌లో విలసిల్లిన సామాజిక, సాంస్కృతిక విలువలు, విధానాలను హిందుత్వంగా సాక్షాత్తు సుప్రీంకోర్టు గుర్తించడం సాధారణమైన విషయం కాదు. ఈ దేశపు సామాజిక, రాజకీయ, ఆర్థిక, ధార్మిక వ్యవస్థకు మూలం హిందుత్వం అని ప్రతి నిత్యం నిర్థారణ అవుతున్నా దానిని కాదనడం సెక్యులరిస్టులమని చెప్పుకునే వారికి అలవాటు. అయితే హిందుత్వపు ప్రాతిపదికను స్వాతంత్య్రోద్యమ నాయకులు అందరూ గుర్తించారు, గౌరవించారు. […]
  • లాక్-డౌన్ నేపథ్యంలో అన్నార్తులకు ఓ యాచ‌కుడి విరాళం
    కష్టాల్లో ఉన్నవారికి సహాయం చేయడానికి కోటీశ్వ‌రుడే కావాల్సిన అవ‌స‌రం లేదు, మాన‌వ‌త్వం ఉంటే చాల‌ని నిరూపించాడు ఓ యాచకుడు. నిత్యం బిక్షాట‌న చేస్తూ తాను సేక‌రించిన సొమ్మును ముఖ్య‌మంత్రి స‌హాయ నిధికి విరాళం ఇచ్చిన ఓ యాచ‌కుడు తన దాతృత్వాన్ని చాటుకున్నాడు. త‌మిళ‌నాడులోని తూత్తుకుడి జిల్లాలోని ఆలంకినారు గ్రామానికి చెందిన వాగబొండ్ పూల్ పాండియన్ (68), ఆర్థికంగా మంచి కుటుంబంలో జన్మించిన‌ప్ప‌టికీ ఇద్దరు కుమారులు ప‌ట్టించుకోక‌పోవ‌డంతో బ‌తుకుదెరువు కోసం ముంబైకి వెళ్లాడు. చదువు లేకపోవడం, బ్రతుకుదెరువు మార్గం […]

Dakśiṇāvarta

Dakśiṇāvarta or Dakśiṇāpatha or dakśiṇa Bhārata, is the region south of Vindhyas, the southern part of Bharata khanḍa, of Bharata varṣa, in turn part of Jambū dvīpa.

The cultural continuity and integration themes in Bhārata are explained here. There are several themes that tell how the seers of Bhārata saw Bhārata.

  1. The sacred geography of Bhārata:
    1. 18 Śakti pīṭhās that are charged by different body parts of Sati, indicating how the different regions of Bhārata are but limbs of one landscape
    2. 12 Jyotirlingas
  2. The journey of Rāma and Pānḍavās across the landscape of Bhārata, telling how they saw this land as one.
  3. Sugrīva (starting from dakśiṇa patha) dispatches his armies in search of Sita to all four directions, and their search ends where the landscape of Bhārata ends. Similarly the Vijaya yātra of Pānḍavās (starting from Uttarāpatha) happens in all four directions covering the landscape of Bhārata.
  4. The Aśvamedha done by Rāma, Pānḍavās and other rulers later on, telling how they saw Bhārata as one cultural landscape which needed to be brought under a single political umbrella.

 

The interesting aspect in Sugrīva’s case (Rāmayaṇa, Kishkindha Kanda sargas 40-43) is that Rāmayaṇa predates Mahābhārata. Sugrīva’s sense of Bhārata landscape, thus predates Pānḍavās’ sense of Bhārata landscape. This goes against the idea that Bhārata is a notion that north Indian Aryans developed. Rāvaṇa in south, Sugrīva in south (Kishkindha, near Hampi), Kārtavīrya in central and southwards (Mahiṣmati), all had a full sense of Bhārata landscape.

Kārtavīrya is listed among one of the six great emperors (cakravarti) and had his capital in madhya Bhārata (close to Vindhya). Bali a celebrated emperor and devotee of Viṣṇu hailed from Dakśiṇāpatha.

 

The Beginnings

There is an interesting story about how civilization developed in Dakśiṇāvarta. When all the devatas and rishis were attending grand rituals in Uttarāpatha, Agastya was asked by Rudra to go and live in Dakśiṇāpatha so that his tapas in Dakśiṇāpatha alone balances the weight of all those men in Uttarāpatha. Agastya subdues the rising Vindhyas on his way south and settles in Dakśiṇāpatha.

This is often made to mean knowledge development in Dakśiṇāpatha started with the movement of Agastya. Interesting however is the fact that Agastya moved down south because the weight got concentrated in the north. So before the concentration happened, devatas and risihis were distributed all over. This implication is ignored in historic speculation of the rise of civilization of Dakśiṇāpatha.

 

Misconceptions

There are several misconceptions that rose, primarily as a result of historiography that undermines the symbolism of epics, about the rise of civilization in Dakśiṇāpatha.

 

  1. One is the notion that Dakśiṇāpatha was more a rakshasa region that the Aryas invaded. As a matter of fact Rāvaṇa was an asura who happens to have set up his capital south of Vindhyas but not originally hailing from south.
  2. Another is the notion that north-south was always seen as two parts. Political alliances in the epics, such as Jarasandha-Rukmi (Magadha-Vidarbha), Pānḍavās-Pandya (Indraprastha-Dravida) show no Uttara-dakśiṇa divide.
  3. Arya-dravida language families are often shown as indicators of north-south divide.

 

Polity

If the north-south divide had any historic reality, we would expect wars along those lines, which we do not see in the epics. There are no wars where the kings south of Vindhyas allied to fight the kings north of Vindhyas. On the contrary, we see kings of south and north allying on both sides of major wars. Both Pānḍava and Kaurava side in Mahābhārata war had kings from north and south.

Political unification of Bhārata also happened from time to time, through yajnas like Aśvamedha, Rājasūya and Vaiṣṇava where kings from different regions are brought under an umbrella either through alliance (preferred) or through conquest (second option).

Though Bhārata was always seen as a single landscape, political capital was not deemed fixed. The cakrasthzna or capital of the cavrakarti/Samrat depended on who unified the geo-polity. It was at Hastināpura for some time (Kurus), then Pāṭalīputra (Magadha lineages), then Dhānya kaṭaka (Sātavāhanas), Ujjain (Mālava lineages) etc. This also does not indicate north as the defacto capital as it was practically anwhere in the subcontinent. Bigger empires like Choḻa,  Chāḻukya and Tuḻu had their capitals south of Vindhyas in the last  millennium. Even the last known Hindu empire of Marathas had defacto capital south of Vindhyas though the de jure capital for formality was left at Delhi for various reasons.

 

Invasion Centuries

During the last millennium Bhārata faced unending waves of invasions and colonizing, and has only started decolonizing in the recent decades.

During the long and bloody invasion centuries, Bhārata acted as a single organism with several limbs. As Uttarāpatha faced the worst in terms of military and cultural destruction, more groups took up the role of warriors. The soft functions like knowledge moved down south, and synthesized schools of bhakti and Vedanta which were required for the vitality of Bhārata. Empires like Vijayanagara which could be called centers of high civilization thrived in Dakśiṇāpatha, which acted not only in protection but in synthesis of culture that was corroding in other regions.

Marathas who reclaimed Bhārata from sultanates were pushed down as far as Jinji the final hold out (during Bhosle king Rajaram’s time), and used that as cushion to recover the regions up to Vindhyas and then north.

The 27 year war is famous, but the cognition of Bhārata seen as a single landscape by the Marathas  is not a fact  that is often paid attention to. This was not an idea created by Marathas but only inherited from the times immemorial, from the times of 6 cakravartins, Ikṣvākus, Kurus, Mauryas, Paramāras and others.

After the Marathas fell and British colonized Bhārata, the freedom struggle had elements trying to liberate regions as well as the entire subcontinent, but any struggle specific to a region was only limited because of the strength of the movement and not because the vision was limited to the region. From the Marathas to Panjabi to Bangali freedom fighters none wanted freedom limited to their region. The demand was that British leave Bhārata and the dream was the Bhārata becomes free again.

 

Conclusion

This is a very brief introduction of collective consciousness about Bharata in Dakśiṇāpatha. On military, political, spiritual, cultural, social and economic lines,  there are countless  integration themes that show Bhārata as one and Dakśiṇāpatha as always being part of that collective consciousness.